Waterstoffluoride en natriumfluoride

Waterstoffluoride, een van nature voorkomend gas, wordt gebruikt voor het maken van organische en anorganische fluorverbindingen. Daarnaast fungeert het als katalysator in alkyleringsreacties in de petrochemische industrie (de productie van ‘groene’ benzine) en wordt het gebruikt voor het etsen van glas en het beitsen van roestvrij staal. Natriumfluoride wordt voornamelijk gebruikt voor het voorkomen van cariës.
Op basis van voldoende, betrouwbare gegevens uit dierproeven adviseert de Gezondheidsraad zowel waterstoffluoride als natriumfluoride niet te classificeren voor het criterium ‘effect op de vruchtbaarheid’ en het criterium ‘effect op het nageslacht’.

Commissie

• prof. dr. A.H. Piersma, reproductietoxicoloog, Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu, Bilthoven, voorzitter
• dr. H.F.P. Joosten, toxicoloog, Overasselt
• prof. dr. D. Lindhout, klinisch geneticus, kinderarts, Universitair Medisch Centrum Utrecht
• dr. N. Roeleveld, epidemioloog, Universitair Medisch Centrum St Radboud, Nijmegen
• ir. D.H. Waalkens-Berendsen, reproductietoxicoloog, TNO Kwaliteit van Leven, Zeist
• dr. J.G. van Vliet, reproductietoxicoloog, Schering Plough, Oss
• dr. P.J.J.M. Weterings, toxicoloog, Weterings Consultancy BV, Rosmalen
• dr. A.S.A.M. van der Burght, Gezondheidsraad, Den Haag, secretaris
• drs. J.T.J. Stouten, Gezondheidsraad, Den Haag, secretaris