Voedingsnormen: calcium, vitamine D, thiamine, riboflavine, niacine, pantotheenzuur en biotine

Een overzichtstabel van de voedingsnormen is te vinden in het pdf-bestand van het volledige advies (pagina 10).

In 1992 heeft de toenmalige Voedingsraad de ’Nederlandse voedingsnormen’ gepubliceerd. Deze aanbevelingen waren hoofdzakelijk gericht op het voorkómen van — klassieke — deficiëntieverschijnselen. De laatste jaren komen steeds meer onderzoeksresultaten beschikbaar die wijzen op een — preventieve — invloed van bepaalde voedingsstoffen op het ontstaan van chronische ziekten. Mede daarom is herziening van de voedingsnormen uit 1992 wenselijk geworden. De Commissie Voedingsnormen van de Gezondheidsraad is met deze taak belast en zal haar bevindingen neerleggen in een reeks adviezen. Het voorliggende eerste advies in deze reeks gaat over calcium, vitamine D en vijf vitamines uit de zogeheten B-groep, namelijk thiamine, riboflavine, niacine, pantotheenzuur en biotine. Preventie van chronische ziekten speelt vooral een rol bij calcium en vitamine D. De commissie acht het zeer aannemelijk dat de inneming van deze beide voedingsstoffen — gedurende alle levensfasen — van invloed is op de kans op osteoporose en botbreuken in het latere leven.Onder ’de behoefte aan een voedingsstof’ verstaat de commissie de inneming die minimaal nodig is deficiëntieverschijnselen te voorkomen en waarbij tevens de kans op het ontstaan van chronische ziekten — voor zover door de betreffende voedingsstof beïnvloed — minimaal is. De ’aanbevolen hoeveelheid’ is gedefinieerd als de gemiddelde behoefte plus twee keer de standdaarddeviatie van de behoefte en aldus voldoende voor vrijwel alle mensen in die groep. Als de gemiddelde behoefte niet bekend is, stelt de commissie een ’adequate inneming’ vast; ook deze voorziet in de behoefte van vrijwel allen in de groep. Ten slotte specificeert de commissie ’aanvaardbare bovengrenzen van inneming’. Dit zijn de niveaus van inneming waarboven de kans bestaat dat ongewenste effecten optreden.